Warsztaty i działania

04

Ja, mężczyzna

2020

Kim jest współczesny mężczyzna. Co myśli o sobie. Jakie ma marzenia. Z jakimi demonami się zmaga. Jakie nosi w sobie lęki. Taki był zamysł spektaklu z trzema ukraińskimi aktorami. Miał być drugą odsłoną projektu Teatru Biuro Podróży opartego o współpracę ze środowiskiem ukraińskim.

Pierwszą częścią był spektakl „Ja, kobieta”, w którym udział wzięło 10 Ukrainek i który powstał w 2019 roku. W 2020 planowaliśmy pracę z mężczyznami. Pandemia Covid -19 pokrzyżowała nam plany. Spektakl nie miałby szansy na tradycyjną premierę ze względu na obostrzenia sanitarne. Nie szukaliśmy więc prostego wyjścia w postaci transmisji spektaklu online. Postanowiliśmy stworzyć nową jakość na czasy pandemii – nowelę teatralno-filmową, która od razu będzie przeznaczona do oglądania na ekranie. Spektakl “Ja, mężczyzna” powstał w oparciu o rozmowy, przeżycia, wspomnienia i tęsknoty bohaterów w „czasie zarazy”, w chwili dojmującej samotności. Dał Jurze, Artemowi i Olehowi szansę na refleksję nad swoim życiem w obcym kraju, w momencie, gdy cały świat stanął w miejscu.

aktorzy: Jurii Chebotarov, Artem Manuilov, Oleh Nesterov
reżyseria: Paweł Szkotak
scenariusz: Paweł Szkotak, Jurii Chebotarov, Oleh Nesterov

+czytaj więcej -czytaj mniej

Ja, kobieta

2019

polsko-ukraińskie działanie społeczno-teatralne

Kim jest współczesna kobieta? Co myśli o sobie. Jakie ma marzenia. Z jakimi demonami się zmaga. Jakie nosi w sobie lęki.

jest tekstem stosowanym jako przykładowy wypełniacz w przemyśle poligraficznym. Został po raz pierwszy użyty w XV w. przez nieznanego drukarza do wypełnienia tekstem próbnej książki. Pięć wieków później zaczął być używany przemyśle elektronicznym, pozostając praktycznie niezmienionym. Spopularyzował się w latach 60. XX w. wraz z publikacją arkuszy Letrasetu, zawierających fragmenty Lorem Ipsum, a ostatnio z zawierającym różne wersje Lorem Ipsum oprogramowaniem przeznaczonym do realizacji druków na komputerach osobistych, jak Aldus PageMaker

Ogólnie znana teza głosi, iż użytkownika może rozpraszać zrozumiała zawartość strony, kiedy ten chce zobaczyć sam jej wygląd. Jedną z mocnych stron używania Lorem Ipsum jest to, że ma wiele różnych „kombinacji” zdań, słów i akapitów, w przeciwieństwie do zwykłego: „tekst, tekst, tekst”, sprawiającego, że wygląda to „zbyt czytelnie”

+czytaj więcej -czytaj mniej

„Zapomniane miasta”

2017

Podczas 28 lat podróży ze spektaklami i grania w miejscach funkcjonujących poza głównym szlakiem działań artystycznych, często w miejscach podwyższonego ryzyka ze względu na napiętą sytuację polityczną lub społeczną.

Teatr zgromadził wiedzę i dokumentację umożliwiającą stworzenie interdyscyplinarnej impresji przekazującej pamięć o zapomnianych, opuszczonych, przegranych miastach. Miasto, to społeczna tkanka. Jego charakter i siłę tworzą ludzie – mieszkańcy. Wielu mieszkańców – bohaterów naszej historii to albo ludzie zapomniani, przegrani, albo już nieżyjący. Obserwując obecną sytuację polityczną na świecie dochodzimy do wniosku, że miasto jest wrażliwym bytem, który łatwo zniszczyć, zniewolić, pozostawić własnemu losowi. Na przykładzie trzech miast chcemy opisać losy mieszkańców, którzy starli się z wielką historią. „Halabdża – zapach słodkich jabłek”. Mini-spektakl zrealizowany z kurdyjską artystką Rezan Saleh. Halabdża to miasto we wschodniej części irackiego Kurdystanu, tuż pod granicą irańską. W 1988 roku stało się areną ludobójstwa, której skala i efekt byl nieporównywalny z żadnym tego typu wydarzeniem po 2 wojnie światowej. W ramach programu eksterminacji Kurdów rząd Saddama Husajna, spuścił na miasto bomby z bronią chemiczną – żeby wzmocnic efekt – do środka chemicznego dodano zapach jabłek. W wyniku ataku zginęło ponad 5 tysięcy osób, a kilka tysięcy zostało okaleczonych na całe życie. Halabdża jest dziś miastem duchów – przeklętym, w którym skażona jest ziemia i nie ma upraw, skażeni, chorzy są ludzie, więc nie ma dzieci. Mieszkańcy, wyludniającego się szybko miasta, żyją pamięcią tragedii, samotni, zapomniani. Teatr Biuro Podróży grał w Halabdży, w 2012 roku.
„Burj el Barajneh – miasto na chwilę” – Burj el Barajneh to miasto – obóz uchodźców – założony w 1949 w Bejrucie, do którego skierowani zostali Palestyńczycy wyrzuceni ze swoich domów przez rząd izraelski. Po przekroczeniu granicy libańskiej Palestyńczycy zamieszkali w przejściowych obozach – namiotach – postawionych przez ONZ na podbejruckich polach i bez dokumentów, bez pieniędzy, bez obywatelstwa Libanu czy Izraela zostali pozostawieni samym sobie. W ciągu blisko 70 lat, na miejscu namiotów stanęły betonowe domki. Teren obozu się nie powiększył – na 1 kilometrze kwadratowym mieszka obecnie 20 tysięcy ludzi. Teatr Biuro Podróży grał w Burj el Barajneh swój spektakl w 2008 roku. Animacja zrealizowana przez Roberta Buszkiewicza.
„Silence” – wspomnienie o Aleppo. Spektakl Teatru Biuro Podróży inspirowany upadkiem miasta Aleppo, opowiadający o losie ludzi z wojennej zony; o nadziei, rozpaczy, o przemocy i o tym jak łatwo przemoc staje się normą.

+czytaj więcej -czytaj mniej

Pamięć – tożsamość – działanie: polski teatr społeczny na Białorusi

2017

Prezentacja spektaklu “Wot takaja żizń” w największych białoruskich miastach, w Brześciu w Akademickim Teatrze Dramaturgii, w Mińsku w Republikańskim Teatrze Białoruskiej Dramaturgii, Teatrze Lalkowym w Homlu oraz w Witebsku w Narodowym Akademickim Teatrze Dramatycznym. Prezentacja spektaklu i spotkania z publicznością stały się lekcją tolerancji i demokracji, próbą porozumienia w trudnej kwestii postkomunistycznej refleksji, której precepcja w Polsce i na Białorusi bywa odmienna.

Stworzenie spektaklu z białoruskimi aktorkami i aktorami na podstawie fragmentów tekstów Swietłany Aleksijewicz z książki „Ostatni świadkowie”, wojennych świadectw dorosłych, którzy jako kilkuletnie, kilkunastoletnie dzieci przeżyli wojnę. Pomysł tej pracy wyniknął z potrzeby reakcji na dramatyczną sytuację dzieci – ofiar toczących się obecnie konfliktów zbrojnych. Niezwykle wzruszające wspomnienia spisane przez Swietłanę Aleksijewicz, pokazują jak los ofiar wojny uniwersalizuje się i jak kaleczy na całe życie. Pokaz odbył się 26 marca w Mińsku w Republikańskim Teatrze Białoruskiej Dramaturgii. Reżyseria: Paweł Szkotak

+czytaj więcej -czytaj mniej

Swój nieswój

2017

Posłuchaj prawdziwych historii! Poczuj jak smakuje tęsknota! Zobacz Poznań innymi oczami!

Jak Ukraińcy są postrzegani w Polsce i jak widzą Polskę? Takie i inne pytania towarzyszyły nam w pracy artystycznej, otwierając nowe przestrzenie zrozumienia, porozumienia kulturowego, wzajemnego poznania i przyjaźni. To spektakl, w którym Polacy i Ukraińcy opowiadają swoje historie, dzielą się wrażeniami, tęsknią, śmieją się i nabierają dystansu. To również opowieść o wydarzeniach Majdanu 2014, w lirycznych, tragicznych i gorzkich obrazach, dzięki której powoli uspokaja się skołatane serce i dusza.

wykonawcy: Daniel Barteczka, Dmitri Bzenko, Jurij Chebotarov, Tetiana Ilchuk, Natalia Klupp, Ilona Mikolaishyn, Kamila Osmulska, Stiepan Rudik, Marina Tkach, Andriej Kuzmienko
opieka artystyczna: Paweł Szkotak, Marta Strzałko

+czytaj więcej -czytaj mniej

7 Dreams of a Woman

2014

Polsko-indyjski projekt teatralny, którego tematem była rosnąca przemoc wobec kobiet i dyskryminacja ze względu na płeć.

W efekcie miesięcznej pracy z aktorkami i aktorami indyjskimi powstał spektakl plenerowy “7 Dreams of a Woman”, którego premiera odbyła się w styczniu 2014 na Festiwalu Teatralnym ITFOK w Thrissur (Kerala) w Indiach.

+czytaj więcej -czytaj mniej

Festiwal „MASKI”

1997 – 2013

Festiwal Teatralny „Maski” organizowany przez 17 lat w Poznaniu z inicjatywy Teatru Biuro Podróży.

Był to festiwal o profilu społeczno-politycznym. Promował zjawiska w dziedzinie teatru zaangażowanego, diagnozującego współczesne mechanizmy społeczne oraz opisującego aktualne wydarzenia. W jego ramach teatr.doc z Moskwy pokazał po raz pierwszy w Polsce spektakl „Wrzesień” opowiadający o masakrze w szkole w Biesłanie. Ponadto na festiwalu grali m.in.: Teatr Al Kasaba z Ramallah, Teatr CzarneNieboBiałe z Moskwy, Akademia Ruchu z Warszawy, Komuna Otwock / Komuna Warszawa, Teatr 8 Dnia, Teatr Kana, Kathakali Margi Group z Indii.

+czytaj więcej -czytaj mniej

Teatr Bez Barier: Kurdystan, Liban, Palestyna

2008- 2012

Długofalowy projekt, którego celem jest prezentowanie prac Teatru Biuro Podróży w miejscach podwyższonego napięcia z przyczyn zarówno politycznych jak i społecznych. Ideą jest docieranie do miejsc, w których najczęściej taki rodzaj teatru i aktywności jest realizowany po raz pierwszy oraz zaangażowanie w niego lokalnych społeczności funkcjonujących poza nawiasem społecznej świadomości. Wszystkie działania w ramach tego projektu możliwe były dzięki współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza oraz lokalnych instytucji i organizacji pozarządowych.

KURDYSTAN: Sulejmanija, Halabdża, Erbil (2012)
projekt warsztatowy i teatralny w trzech największych miastach Autonomii Kurdyjskiej na terytorium Iraku. W jego ramach pokazany został spektakl Carmen Funebre. Szczególnie symbolicznego wymiaru nabrał spektakl zagrany w Halabdży, miejscowości, w której w 1988 roku na polecenie Saddama Husajna, wymordowano bronią chemiczną około 5 tysięcy Kurdów.

BEJRUT-BOURJ EL BARAJNEH (2008)
wyjazd do praktycznie niedostępnego dla obcokrajowców obozu uchodźców palestyńskich Bourj el Barajneh w Bejrucie. Na terenie obozu zorganizowaliśmy dwutygodniowy projekt oparty na współpracy z lokalną społecznością. Wspólnie z Palestyńczykami zrekonstruowana została scenografia do spektaklu Carmen Funebre. Spektakl zagrany został dla ponad tysięcznej widowni – mieszkańców obozu.

BETLEJEM-RAMALLAH-DŻENIN (2009)
trasa po Zachodnim Brzegu ze spektaklem „Carmen Funebre”. Spotkania z lokalną społecznością oraz palestyńskimi artystami: wymiana doświadczeń i poglądów.

+czytaj więcej -czytaj mniej

Planeta Lem w stolicach europejskich

2011

Spektakl „Planeta Lem”, wyprodukowany przez Teatr Biuro Podróży i Instytut Adama Mickiewicza, stał się jednym z pięciu filarów programu kulturalnego Polskiej Prezydencji w Unii Europejskiej w 2011. Został on pokazany w ośmiu stolicach europejskich: Londynie, Brukseli, Paryżu, Madrycie, Berlinie, Kijowie, Moskwie, Mińsku. Obejrzało go w tych miastach ponad 15 tysięcy widzów.

CZARNOBYL ™

2006

W 2006 roku, w 20-tą rocznicę wybuchu w elektrowni atomowej, Czarnobyl pozostawał jeszcze poza kręgiem powszechnego zainteresowania.

Projekt „Facing the Zone” opowiadał o Czarnobylu z perspektywy historycznej i współczesnej. Powstał we współpracy z artystami z Białorusi i Ukrainy. Jego jedną częścią była wyprawa studyjna do zony czarnobylskiej zarówno po białoruskiej stronie (Homel, Wietka, opuszczone wsie przygraniczne) i po ukraińskiej stronie (Czarnobyl, Prypiat). Ta część polegała także na spotkaniach z lokalnymi społecznościami żyjącymi na skażonym terenie, z likwidatorami, na badaniu materiałów dokumentalnych oraz wizycie w ruinach elektrowni atomowej i opuszczonym mieście Prypiat. Drugą częścią projektu była praca nad spektaklem „Czarnobyl ™” i jego prezentacje na Białorusi, na Ukrainie (także na terenach skażonych) oraz w Polsce w 2006 roku. Projekt dofinansowany został z grantu z Europejskiej Fundacji Kultury w Amsterdamie.

+czytaj więcej -czytaj mniej

Zaświat

2000

W zakładach karnych wschodniej Polski, w ramach projektu resocjalizacyjnego, teatr zagrał spektakle „Carmen Funebre” oraz wziął udział w spotkaniach z więźniami. Projekt realizowany był wspólnie z Instytutem Kultury Polskiej.

Master classes

Działania o charakterze edukacyjnym, obejmujące warsztaty teatralne oraz „master classes”.

Cykle warsztatów teatralnych prowadzone są przez aktorów Teatru Biuro Podróży. Polegają one na demonstracji i uczeniu technik teatralnych stosowanych przez Teatr Biuro Podróży. Warsztaty organizowane są zarówno dla amatorów, młodzieży, jak i dla profesjonalnych aktorów i artystów.  Organizowane i prowadzone były w Białorusi, Francji, Grecji, Indiach, Iraku, Iranie, Irlandii, Izraelu, Jordanii, Kolumbii, Libanie, Niemczech, Rosji, Ukrainie, USA, Uzbekistanie, Wielkiej Brytanii i Polsce, we współpracy z festiwalami, teatrami, uniwersytetami, akademiami artystycznymi.

+czytaj więcej -czytaj mniej